.... အားလံုးအတြက္ မဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္ တစ္စံုတစ္ရာ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ ေႏြးေထြးတဲ့ ေကာင္းကင္ငယ္ေလး ျဖစ္ပါရေစ ....

Friday, November 1, 2013

... သူမုန္းတယ္ဆိုတဲ့ ေန႔ ...


22-7-1987 ဒီေန႔ေလးေပါ့ ... ကၽြန္ေတာ္ ျမတ္နိုးတန္ဖိုးထားတဲ့ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ကို ဒီေလာကထဲ သယ္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ေန႔ေလးပဲ .. ကၽြန္ေတာ္အတြက္ နတ္မိမယ္ေလးတစ္ပါးကို ေမြးဖြားေပးတဲ့ သူ႔မိဘေတြကိုလည္း ကၽြနေ္တာ္ ေက်းဇူးတင္မိတယ္. .. ဟိုးးအေစာၾကိးကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ဆံုဆည္းမိခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလုိက္မလည္းဗ်ာ ... ခုလည္း .. ကၽြန္ေတာ္ သူနဲေတြ႔တာ ေနာက္က်တယ္မေျပာခ်င္ပါဘူ.. ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ၂ေယာက္ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတယ္ .. ဒါေပမယ့္ဗ်ာ မထင္မွတ္ပဲ .... ဆူနာမိလား နာဂစ္လားမသိတဲ့ အမည္မသိမုန္တိုင္းတစ္ခု လူႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲ ျဖတ္ေျပးသြားတယ္ .. ကၽြန္ေတာ့ ဘ၀တစ္ခုလံုး စုတ္ျပတ္သတ္ျပီးေတာ့ ဘာမွကို ရစရာမရွိေအာင္ ပ်က္ဆီးသြားတယ္ .... ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ နားလည္မႈေတြနဲ ေရွ႕ဆက္ အသက္ဆက္ျပိး ၾကင္နာမႈမပ်က္ လက္တဲြဖိုအထိ မိုက္ရူးရဲစဥ္းစားေနဆဲပါ ...  ဒီေန႔သူကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာတယ္... မုန္းတယ္တဲ့ .. ဘာေၾကာင့္လည္း.. ..
ဘာေၾကာင့္လည္း. ... ခက္တယ္ဗ်ာ ... 
ဘာကိုခက္တာလည္းဆိုေတာ့ .. . ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ရင္နာနာနဲ႔ပဲ သူမုန္းေနသည့္တိုင္ေအာင္ ဆက္ခ်စ္ေနမိေနမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ ... 



0 မွတ္ခ်က္: